Frits van Omme Chauffeur autolaadkraan

Frits is vrachtwagenchauffeur bij KAMPERTBOUW, maar alleen achter het stuur zit hij zelden. "Ik zit niet de hele dag stil in die auto. Van de acht uur werk ik er zeker vier met mijn handen mee," zegt hij. De wagen staat de avond ervoor al klaar, zodat hij 's ochtends direct kan vertrekken. Geen dag is hetzelfde: de ene keer staat hij met de kraan op een bouwplaats voor een hijsklus, de andere keer is hij onderweg met materiaal of haalt hij spullen op.

Meegegroeid met het bedrijf

Zijn loopbaan begon in de bouw en als stratenmaker. Dat hij zijn vrachtwagenrijbewijs toen al op zak had, bleek later goud waard. Bij KAMPERTBOUW zag hij het bedrijf veranderen. Waar eerst met een handvol mensen op de werkvloer werd gewerkt, staan er nu tientallen collega's. De sfeer werd er wat hem betreft alleen maar beter op: losser, gezelliger en met ruimte voor een grap tussendoor.

De laadkraan als belangrijke gereedschap

Zijn belangrijkste gereedschap staat op de wagen zelf: een autolaadkraan, waarvoor hij alle vereiste papieren op zak heeft. Daarmee hijst hij bouwmaterialen, prefab elementen en betonvloeren precies op hun plek. Bij de aanschaf van de nieuwe vrachtwagen dacht hij mee over wat er nodig was. "Hoger, verder, zwaarder en meer. Alles is verdubbeld," vat hij samen. Het scheelt enorm op de bouwplaats, want hij hoeft niet meer vlak naast het werk te staan om materialen omhoog te krijgen.

Korte lijnen en duidelijke taal

Doordat hij overal komt, spreekt Frits vrijwel alle collega's. Ziet hij iets dat beter kan of dreigt een planning vast te lopen, dan pakt hij de telefoon of loopt hij even binnen op kantoor. Korte lijnen en duidelijke taal. "Als ik iets zeg, dan doe ik dat niet om er zelf beter van te worden, maar om de situatie te veranderen," legt hij uit.

Thuis en langs de lijn

Buiten werktijd draait het bij Frits om zijn gezin. Hij is trainer en coach van het meidenteam waarin zijn dochter voetbalt. Elke week staat hij twee avonden per week en op zaterdag op het veld. Daarnaast renoveert hij het ouderlijk huis, dat inmiddels zijn eigen thuis is. Zo is de week meestal goed gevuld. Op de bouwplaats en daarbuiten geldt voor hem hetzelfde: aanpakken, meedenken en zorgen dat het samen lukt.